Apprendre le Dari (Persan) et le Français

28 avril 2019

Le dari est aussi parlé au Tadjikistan qui est appelé tadjiki mais c'est le même dialecte que dans certaines villes du nord d'af

 

Le dari est aussi parlé au Tadjikistan qui est appelé tadjiki mais c'est le même dialecte que dans certaines villes du nord d'Afghanistan.

DARĪ  *

* Le dari emploie une écriture particulière. Pour des raisons pratiques, la langue est transcrite en caractères latins.


Depuis 1964, le dari est devenu le terme officiel pour désigner le persan parlé en Afghanistan. Cette variante partage son statut officiel avec le pachto et son aire linguistique s'étend dans les régions du nord, de l'ouest et du centre du pays. Issu du moyen persan, il possède de nombreux dialectes (kaboli, mazari, herati, badakhshi,...) dont celui de Kaboul sert de référence standard. Le dari appartient au groupe iranien de la famille indo-européenne et s'écrit avec l'écriture arabo-persane comme son voisin, le persan. Parlé en Afghanistan par plus de la moitié de la population ainsi qu'en Iran et au Pakistan, il est de nos jours la langue de l'administration, de l'enseignement et des médias.

 

ALPHABET DARI

Dari alphabet and pronunciation
 



LES NOMBRES

Le système numéral est décimal.


1          yak یک
2          do دو
3          sē سه
4          chār چهار
5          panj پنج
6          shash شش
7          haft هفت
8          hasht هشت
9          noh نه
10        dah ده


11         yāzdah یازده
12        dwāzdah دوازده
13        sēzdah سیزده
14        chārdah چهارده
15        pānzdah پانزده
16        shānzdah شانزده
17        hafdah هفده
18        hajdah هژده یا هجده
19        nuzdah نوزده


20       bist بیست
21        bist-o yak بیست و یک
30       si سی
31        si-o yak سی و یک
40       chel چهل
41        chel-o yak
50       penjāh پنجاه
51        penjāh-o yak پنجاه و یک
60       shast شصت
61        shast-o yak شصت و یک
70       haftād هفتاد
71        haftād-o yak هفتاد و یک
80       hashtād هشتاد
81        hashtād-o yak هشتاد و یک
90       nawad نود
91        nawad-o yak نود و یک
100     sad صد
1000  hazār هزار



LE TEMPS


LA DIVISION DU TEMPS

matin   subh  
midi   nīmrūzh  
soir   sham  
nuit   shab  

jour   roz  
semaine   hafta 
mois   māh  
année   sāl  

minute   daqiqa  
heure   sā՚ at  

hier   dīroz  
aujourd'hui   emroz 
demain   fardā  



LES JOURS DE LA SEMAINE

lundi   doshambē 
mardi   sēshambē  
mercredi   chārshambē 
jeudi   panjshambē  
vendredi   jom՚ a     
samedi   shambē 
dimanche   yakshambē  



LES MOIS DE L'ANNEE

janvier   janwari  
février   februwari 
mars   mārch 
avril   epril  
mai   mey  
juin   jun  
juillet   julāy 
août   āgest  
septembre   septāmbar  
octobre   aktobar  
novembre   nawambar  
décembre   disambar

Remarque:  Les noms des mois de l'année sont tous empruntés à l'anglais.



LE CORPS HUMAIN

artère   sheryān
barbe   rish
bouche   dahān
bras   dast
cerveau   maghz
cheveu   mo
cheville   qawzak-e pā
cil   mozha
coeur   qalb
colonne vertébrale   sotun-e foqarāt
corps   badan
côte   danda
cou   gardan
coude   ārenj
crâne   jomjoma
cuisse   rān
dent   dandona
doigt   angōsht
dos   posht
épaule   shāna
estomac   mē՚ da
fesse   sorin
foie   jegar
front   pēshāni
genou   zānu
gorge   golu
hanche   chār band
intestin   rōda
jambe   pā
joue   gūna
langue   zabān
larme   ashk
lèvre   lab
mâchoire   alāsha
main   dast
menton   zenakh
moustache   borut
muscle   māhicha
narine   sōrākh-e bini
nerf   asāb
nez   bini
nombril   nāf
nuque   posht-e gardan
oeil   chashm
ongle   nākhun
oreille   gōsh
orteil   panja-ye pā
os   ostokhān
paupière   pilk, posht-e chashm
peau   pōst
pied   pā
poignet   band-e dast
poing   musht
poitrine   sandūq
pouce   shast
pouls   zarba
poumon   shīsh
rein   gorda
ride   chīn
salive   āb-e dahān
sang   khūn
sein   pestān
sourcil   abru
squelette   eskelēt
sueur   araq
talon   pāshna
tête   sar
veine   warīd
ventre   shekam
visage   surat



LES ANIMAUX

animal   haywān
abeille   zanbur-e asal
agneau   ādam-e begunah
aigle   oqāb
âne   khar
araignée   ankabut
autruche   shotormorgh
baleine   wol
canard   morghābi
cerf   gawazn-e nar
chameau   shotor
chat   peshak
cheval   asp
chèvre   buzghala
chien   sag
cochon   khūk
coq   khorus
crabe   kharchang
crapaud   ghūk
crocodile   temsāh
dauphin   dālfin
écureuil   mūsh khurmā
éléphant   fil
escargot   halzun
fourmi   murcha
girafe   zarafa
gorille   gorilā
grenouille   baqa
guêpe   zanbur
hérisson   khārposht
hibou   jughd, bum
hippopotame   asp-e ābi
hirondelle   ghochi
insecte   hashara
kangourou   kānguru
lapin   khargōsh
léopard   palang
lézard   chalpāsa
libellule   bambirak
lièvre   khargōsh
lion   shēr
loup   gorg
mouche   magas
moustique   pasha
mouton   gōsfand
oie   mādaghāz
oiseau   paranda
ours   khirs
panthère   palang
papillon   parwāna
perroquet   tōti
phoque   khūk-e ābi
pigeon   kabutar
poisson   māhi
poule   morgh
puce   kayk
rat   mush
renard   rubāh
requin   māhi darenda
rhinocéros   kargadan
sangsue   hejamat
sauterelle   malakh
serpent   mār
singe   maymun
souris   mush
taupe   kurmush
taureau   gāw-e nar
tigre   palang
tortue   sangposht
vache   gāw
veau   gusāla
zèbre   gōrkhar




LA TERRE ET LE MONDE


LA NATURE

air   hawā
arbre   darakht
argent   noqra
bois   chōb
branche   shākha
brouillard   ma
chaleur   harārat
ciel   āsmān
côte   sāhel
couleur   rang
désert   sahrā
eau   āb
éclair   ra՚ d-wa barq
étoile   setāra
fer   āhan
feu   āhash
feuille   barg
fleur   gul
fleuve   nahr
forêt   jangal
froid   sarmā
fumée   dūd
glace   yakh
herbe   sabza
île   jazira
inondation   sēl
lac   daryācha
lumière   cherāgh
lune   mahtāb
mer   daryā
monde   jahān
montagne   kōh 
neige   barf
nuage   abr
ombre   sāya
or   telā
papier   kāghaz
pierre   sang
plante   kāshtan
pluie   bārān
poussière   tēragi hawa
racine   rēsha
rocher   sang
sable   rēg
soleil   khurshēd
tempête   tūfan
Terre   arz
terre   khāk
vent   bād
verre   shisha



LES COULEURS

blanc   safēdi
bleu   ābi
jaune   zard
noir   seyāh
rouge   surkh
vert   sabz



LES POINTS CARDINAUX

nord   shamāl
sud   jonub
est   mashriq
ouest   gharb



LES SAISONS

printemps   bahār
été   tabestān
automne   khazān
hiver   zemestān

Source : http://desmotsetdeslangues.eklablog.com/dari-a117867912

 

Posté par assirh à 00:26 - Commentaires [0] - Permalien [#]


حرکات و عـﻼمات Les signes (équivalents des accents dans la lague française)

 

Il y a trois accents dans la langue dari (zabar, zer et pesh)

براى تلـفظ نمودن حروف، در زبان دری سه حرکت و سه حرف بکار میبرند· سه حرکت عبارتند از: ﴿زبر، زیر و پیش﴾ -ِ-َ-׳ که در عربی آنرا ﴿فتحه، کسره و ضمه﴾ گویند· هر حرفى که داراى حرکت باشد، آن را متحرک یا گویا نامند و حرفى که داراى حرکت نباشد آن را ساکن گویند· حرفى که داراى فتحه باشد آنرا مـفتوح، حرفى که داراى کسره باشد آنرا مکسور و حرفى که داراى ضمه باشد آنرا مضموم گویند1·

1 دستور زبان فارسی، تالیف برناک·

Source : یاسین فرخاری

Posté par assirh à 00:10 - Commentaires [0] - Permalien [#]

27 avril 2019

واژه های فارسی در زبان پشتو Les mots de dari dans la langue pashto

 

زبان دری(فارسی) یکی از چار زبان زنده دنیا پس از سنسکرت ، لاتین و یونانی میباشد. اثار بدست آمده از فرامین کنشکا کدفیسوس و ویما کدفیسوس از سمنگان و شهر تورفان به خط خروشتی و مانوی به مادر زبان دری(فارسی) تعلق دارد،در سده ای دوم هجری ادبیات و زبان دری(فارسی) دومین زبان دینی و شعر جهان اسلام گردید اثار بدست آمده به خط و کتابت الفبای تازی این زبان را در جایگاه بلند و فرازینی زبانهای جهان قرار داده است،
همچنان زبان پشتو که در آن لغت های بسیار باستانی اوستائی و مادا یی تا ایدون حفظ گردیده است و از زبان دری(فارسی) متوسط برخاسته است ، نیز از جمله زبانهای شیوا وشیرین کشور ما به شمار میرود.
مناسبات زبان پشتو ودری(فارسی) را میتوان در دومرحله به پویش و جستوجو گرفت :
مرحله نخست زبان پشتو که نخستین آثار نستیشم ترنشی بان پرداخته شده است که شامل آثار پیر روشان ، آخند درویزه ، سرودهها و اثار خوشحال خان ختک ، حمید ماشوخیل ، اشرف خان هجری و دیگر نویسنده گان و سروده سرایان زبان پشتو به آن آفریده شده اند .
دوم : زبان پشتوی پس از ایجاد انجمن ادبی کابل ، پشتو تولنه و اکادمی علوم افغانستان پس از دهه ای سی سده ای کنونی.
در زبان پشتوی مرحله نخست مناسبات زبانهای پشتو ودری(فارسی) دری چنان نزدیک و تنگاتنگ اند ، که هر دری(فارسی) زبان و پشتو زبانی به ساده گی میتواند ، تا لغت های استعمالی مشترک دو زبان را در یابد و بداند ، در این مرحله واملغت های تازی یا عربی ، اردو ، دری(فارسی) و ترکی در زبان وافر دیده میشوند و زبان پشتو بسیار روان وسلیس و عام فهم است.
در مرحله دوم : که زبان دوره پشتو تولنه است و از دهه ای سی خورشیدی به بعد زبان پشتو پیرایش مییابد لغت های جدیدی در زبان پشتو با ساخت و بافت جدید پدیدار میگردند، که برخی از این لغتها ریشه و هویت زبان پشتو را در بر دارند و ژرف و دقیق ساخته شده اند مانند: لغت های مرستون ، زیژنتون ،تولواک وغیره ، مگر برخی از اینها چنان ساختگی و جعلی مینمایند ، که نه تنها هویت و اصالت زبان پشتو را به دیده ننگریسته اند ، بلکه زبان پشتو را از قالب ریشه شناسی باستانی آن نیز به دور ساخته اند : مانند: لغت های ولسی جرگه ( از دو لغت ولس مغولی و یرگهٔا جرگه ترکی ترکیب شده است ) بجای( د نماینده گانو مجلس و یا دنماینده گانو پنچت خونه و یا د استازو پنچت خونه) که همه روشن و واضح و فهما اند و ریشه و اصالت زبان پشتو در آنها بدیده نگریسته شده است
مناسبات میان زبانهای دری(فارسی) و پشتو بسیار ژرف وتنگاتنگ است ، هزارها لغت مشترک با کمی تغییر در میان زبان دری(فارسی) و پشتو از زبان های پارااوستائی ، سنسکرت ، ویدائی ، اوستائی وپهلوی باقی اندوخته اند و استعمال دارند. اگر واملغت های عربی مانند: ایمان ، عدالت ، توبه ، ترحم ، عقل، ظلم ،دور ، دنیا و غیره
ترکی مانند: داغ، اردو ، ایلک ، نوکر و نوکریوالی ، قراول و نظام قراول ، لنگر وغیره .
انگلیسی، مانند: موتر ، برک ، کلچ ، بایسکل ، کلینر ، تایر ، پطلون ، بوت وغیره .
و هندی چون: اندیوال ، اپن ، چوتار چوک وغیره را که در میان هردو زبان بکار میروند ، به شمار بیاوریم ، نزدیک به ۵۲،۳ در صد لغت های زبان دری(فارسی) در زبان پشتو استعمال داشتند. و اگر این واملغت را به شمار نیاوریم ، وتنها لغت های دری(فارسی) دری استعمالی دری(فارسی) در زبان پشتو ویا مشترک این دو زبان را برشماریم نزدیک به ۲۱ در صد لغت های زبان دری(فارسی) در زبان پشتو وام شده و یا به گونه ای مشترک به کار میروند ، که اینک یکتعداد از آنها با ریشه شناسی و پیشینگی این لغتها ارایه میشوند:
لغت آب یا او Äb aw در دری(فارسی) باستان Äp در اوستائی Äp صورت پهلوی آن Äp در پازند Aw صورت پشتوی آن Öbe [ مونث) بلوچی آپ ، واخی Yäpak صورت مونجانی آن Yäoya میباشد.
آذر: آتش صورت اوستائی آن Äter پهلوی آن Ätur در زبان ارمنی Äterدر زبان کردی Äur در زبان پشتو Ör شده است .
آرام: به معنی آسوده و ارامش صورت دری(فارسی) آن آرام ودر پشتو به گونه ای آرام وام شده است ، صورت اوستائی آن Ärämyat ،صورت پهلوی آن Äräm میباشد.
آرنج : بندگاه میان ساعد و بازو از سوی بیرون . صورت اوستائی آن Äran پهلوی Äranj در زبان یونانی Äurang در زبان هندی باستان Aratni میباشد ، که در زبان پشنو نیز به صورت آرنج وام شده است .
آروغ یا آروق : آروق صورت اوستائی آ Äroya صورت یونانی آ Yoyeotلاتینی ructus و صورت پشتوی آن اروغی شده است .
آزار و آزرده به معنی کسی را اذیت کردن ، صورت اوستائی Äzär پهلوی آن Äzär
که در زبان پشتو نیز به گونه آزارورکول و آزارول شده است.
آسمان : سما سپهر ، که در زبان های اوستائی Äsmän صورت بهدینی آن Äsbän صورت پهلوی آن آسمان واملغت از دری(فارسی) در کردی اسمان ، واملغت در پشتو نیز اسمان میباشد.ودر زبانهای سنگلخی ، مونجانی ، وخی ، سریکلی و شغنانی نیز Äsmän باقی اندوخته است.
آش ، آشپزی و آشپزخانه : آش که نوع جذام است صورت سنسکرت آن Aca در لغت Prataräca یعنی صبحانه و لغت پراته نیز از همین پراترا میآید و صورت پشتوی آن نیز آش است
آشکارا : بارز و هویدا صورت اوستائی آن Aveshkärä صورت سنسکرت آن Avishkrta که صورت پشتوی آن اشکاره شده است .
آشنا : شناس و دوست صورت اوستائی آن Ashnätar صورت سنسکرت آن Äsnäna صورت پهلوی آن Äshnak بود در زبان پشتو به گونه ای آشنا وام شده است و استعمال دارد.
آهن: فلز با نشانه کیمیاوی Fe صورت اوستائی و بهدینی آ Vuhan صورت پهلوی آن Asin صورت کردی آن Äsin صورت بلوچی آن Ähinدر زبان های واخی ، سرکلی و شغنانی به گونه ای Spiu و در زبان پشتو Öspina شده است .
آیین : قانون ، رسم و وروش . در اوستائی Adenakکه در زبان دری(فارسی) آیین و در پشتو هم به گونه ای واملغت آیین پذیرفته شده است.
ستاره : ستاره بخت وطالع : مرا ستاره خفته بیدار گشت + به مغز اندر اندیشه بسیار گشت . در پهلوی ستاره در ارمنی ستارهک در زبان پشتو نیز به گونه ای ستاره بکار میرود .
ارز یا ارزش : صورت اوستائی آن Arejä ,در پهلوی Arjitan در زبان پشتو Yarze شده است .
اسپند: سپند صورت اوستائی آن Spendaصورت پهلوی آن Spand ودر زبان پشتو نیز اسپندی شده است
استاد : داننده و آموزنده صورت اوستائی آن Avastätaصورت پهلوی آن Östäd صورت ارمنی آ Ostät در زبان پشتو نیز به گونه ای استاد بکار میرود.
ارگ : قلعه ای که در آن شاهان زیست میکنند. واملغت دری(فارسی) در زبان پشتو .
امید: آرزو و انتظار در پهلوی Umed یا Omet در هندی باستانی ava may در زبان پشتو نیز به گونه امید وام شده است .
اندر: در ترکیبات مادر اندر ، برادر اندر ، به معنی اندر برادر و یا خواهری که از پدر و یا مادر جدا باشند.که در زبان دری(فارسی) مردم کابل و زبان پشتو استعمال دارد، صورت سنسکرت آن Antava صورت پشتوی آن نیز اندر حفظ شده داست.
انستیشم ترندن: پنداشتن و گمان کردن . صورت اوستائی آن hankärayemi صورت پهلوی آ Angäritan و صورت پشتوی آن انستیشم ترنول شده است .
انگشت: اجزای پنجگانه دست و پا صورت اوستائی آن Angushta صورت سنسکرت آن Angushtha در کردی engusht در زبان واخی Yanglدر زبان مونجانی angar در زبان شغنانی angasht ودر زبان پشتو Guta شده است .
اورنگ : تخت شاهی صورت اوستائی آن abiranga صورت سنسکرت آن ranga صورت پهلوی آن auavrank و صورت پشتوی آن اورنگ باقی اندوخته است
افسوس فسوس ، اندوه در پشتو نیز افسوس میباشد.
دری(فارسی) پت : پشتو پت Put صورت اوستائی آن Pait
خشت : اجر صورت اوستائی آ ishtyaدر سنسکرت ishtakä در بلوچی اشت و در زبان پشتو نیز خشت وام شده است.
بادرنگ : بادرنگ نوعی از ترکاری ، صورت پهلوی آ vätrang ودر زبان پشتو نیز بادرنگ وام شده است.
بار : آنچه حمل شود صورت پهلوی آن Bar در هندی باستانی baahär ودر پشتو وبلوچی نیز بار وام شده است.
باز : پرنده شکاری شاهین و باشه نیز گویند در زبان پشتو نیز باز وام شده است.
بازار : جایگاه خرید و فروش ، که در اغلب زبانهای خانواده هندو گرمانی انتقال شده است در پشتو نیز بازار وام شده است .
بام : سقف خانه صورت اوستائی آ vispöjbäma صورت پهلوی آن بامیک و در پشتو نیز بام شده است.
باور: اعتقاد ، اطمینان در پازند väwar ودرزبان پشتو نیز به گونه ای باور وام شده است.
ببر : حیوان وحشی و درنده شبیه پشک صورت اوستائی آن Bawri صورت پهلوی آ baprak که نام ببرک نیز از همین لغت پهلوی گرفته شده است در سنسکرت وهندی ببر میباشد در زبان پشتو نیز وام شده و بگونه ای ببر استعمال دارد.
بچه : کودک ، طفل صورت پهلوی آن vachak هندی بچی و صورت پشتوی آن بچی شده است .
بخت : طالع و اقبال صورت اوستائی آن baxta صورت پهلوی آن بخت هندی باستانی bahakta واملغت در کردی و بلوچی و پشتو بخت .
بد : ناخوب صورت پهلوی آن vat وvatak در ارمنی vattواملغت در پشتو و بلوچی بد .
بس: زیاد کافی صورت پهلوی آن vesدر کردی ، پشتو و بلوچی واملغت به همین گونه بس آمده است.
بنده : غلام ، خدمتکار صورت پهلوی آن بندک و در پشتو نیز وام رفته است و بنده باقی اندوخته است.
بنگ : مواد مخدر شناخته شده صورت اوستائی آن banha صورت سنسکرت آن Bhangä ودر پشتو نیز بنگ وام شده است.
بوم: بوم پرنده مشهور که در زبان پشتو نیز به گونه ای بوم استعمال دارد.
پختن : پاخه صورت بهدینی آنPaxtmün اوستائی و سنسکرت Pacصورت ‍‍پښتوی آنPachavul ودر ارمنی به گونه apuxtشده است .
خانه : خونه صورت پهلوی آن Xänakاز ریشه ای Xan به معنی منزلگاه جایگاه بودو باش اوستائی خانک و هندی باستانی khain و khai میباشد،
خدا : صورت پشتوی آن خدای صورت اوستائی آن xäöäta صورت پهلوی آ xutäi صورت هندی باستانی و سنسکرت آن Svadhäi ویا svatasäyu و xudäi به معنی ایزد پرودستیشم ترن و خداوند ، میباشد.لغت خاوند پشتو هم از این لغت ساخته شده ولغت خاوند نیز از زبان دری(فارسی) به زبان پشتو رفته است در زبان دری(فارسی) پیشین لغت خاوند به معنی حاکم بکار میرفته است ، به روایت تاریخ بخار ا: و خاوند دیهه نرشخ زنی بود ، شوی او را شرف نام بود. ولغت خاوند ستیشم ترن نیز زمانی در زبان دری(فارسی) استعمال داشت این چنین سوزان و گرم و اشکار= مشورت کن با یکی خاوندستیشم ترن مولوی
ترکیب های خدیو ، خدایگان نیز از همین لغت خدای ساخته شده اند. :
ادامه دارد....

Posté par assirh à 23:24 - Commentaires [0] - Permalien [#]

است و هست

 

است و هست

درزبان فارسی دوواژه هستند که شماری نویسنده گان درکاربردآنها اشتباه می کنند ؛ یکی است که جمعش استند می شود و دیگری هست که جمعش هستند می شود . صیغۀ منفی هردو نیست ونیستند است .
درزبان گفتار ، بنابر خصوصیت بیان هردو یکسان تلفظ می شوند.
« است » فعل معاون یا فعل ربط است که نهاد جمله را به گزاره گره می زند ، مانند : « تا هنوز هیچ فرد یاگروهی مسؤولیت این حادثه را بدوش نگرفته است .» (ازگوگل فارسی )
«ثبات سیاسی یکی از نیازمندیهای اولیۀ افغانهاست .» (ازگوگل فارسی)
هست موجودیت را نشان می دهد .این واژه درمفرد وجمع ، به معنای وجود دارد بکار می رود . ازواژۀ هست ، کلمه های هستی به معنای موجودیت و دارایی و نیستی به معنای ناداری را داریم .
فردوسی که می گوید :
به هستیش باید که خستو شوی
زگفـــــتار بیکار یکسو شوی
یعنی به موجود بودن خداوند ، باید معترف ومقرشوی و ازگفتاربیهوده برکنارباشی.
مولانا که دردفترپنجم مثنوی می گوید :
زان که هستی سخت مستی آورد
عقل ازسر ، شرم ازدل میبرد
صدهزاران قرن پیشین را همین
مستی هستی بزد ره زین کمین
ازکلمۀ هستی مال وثروت را در نظر دارد .
بیدل که می گوید :« نیستی مارا چو آتش درقفا افتاده است .» واژۀ نیستی را به معنای ناداری و تنگ دستی به کار برده است .
وکلمۀ هستان به معنای موجودات نیز ازهست ساخته شده است ، نه از است .
کاربرد نا بجای هست را دراین مثالها می یابیم :
« واقعیت انکارناپذیروتجربۀ دست کم سه دهۀ گذشته درافغانستان نشان می دهد که افغانها قربانیهای خستۀ این کارزار جهانی هستند (استند) . » (ازیکی ازمقاله های انترنت)
« آقای وثیق نیز می گوید بسیاری از کسانی که اقدام به ساختمان سازی خود سر دراطراف آثارتاریخی هرات می کنند ، افراد زورمندی هستند ( استند ) .» انترنت )
« برخی ازفرهنگیان که مقیم خارج کشورهستند ( استند )دراین نامه ...هشدارداده اند .»
(ازانترنت)
درفرجام ، است دو جای کاربرد دارد ؛ یکی فعل معاون یا فعل معین ، مانند: نوشته است ، سروده است ، خوانده است . یعنی برای ساختن صیغۀ مفرد غایب ( دیگرکس) فعلهای ماضی نقلی یا ماضی قریب .
دیگری واژۀ رابط که نهادرا به گزاره می پیوندد ؛ چنان که دراین بیت :
سبــزاست درودشـــت ، بیـــا تا نگـــذاریم
دست از سرِآبی که جهان جمله سراب است
اینک کاربرد است وهست دریک مصرع که مثل سایرشده است:
تاریشه درآب است ، امید ثمری هست .(ادامه دارد)

 

منابع Source :

 

 

Posté par assirh à 23:17 - Commentaires [0] - Permalien [#]

زدن به معنای مشتاقانه خوردن le verbe زدن (frapper) en dari s'utilise aussi pour dire manger avec plaisir, voler et vaincre ou fr

 

زدن به معنای مشتاقانه خوردن le verbe زدن (frapper) en dari s'utilise aussi pour dire manger avec plaisir, voler et vaincre ou frapper

واژة زدن معانی چندی دارد که ازآن شماراند : دزدیدن ، مغلوب ساختن و سومین بامزه وشوق خوردن یانوشیدن. زدن به همین معنا اکنون نیز درزبان گفتاری دری کاربرد گسترده دارد. ودر متنهای پیشین زمانه ها واژۀ زدن را به همین معنادرشعرمنجیک ترمذی می یابیم :
ما می بخواستیم زدن دوش جام جام
چون تو بیامدیش ، بماندیم خام خام
بیدل نیز زدن را به همین معنای با مزه وشوق خوردن به کار برده است.
خال مشکین نیز با چشم سیه هم نسبت است
سـاغـرمـی گـرنبـاشـد حبــی ازافیـون زنـید
درواژة می زده نیز زدن درهمین معنا با می پیوسته است. می زده یعنی می خورده ، می آشامیده.

Source : داکتر اسدالله حبیب

Posté par assirh à 23:08 - Commentaires [0] - Permalien [#]


ضمیر اشاره Pronoms Démonstratifs

 

واژگان اشاره دوگونه اند ، يکی واژگان اشارۀ نزديک و ديگری واژگان اشارۀ دور .
واژگان اشارۀ نزديک اينها اند : این ، اینان ، اینها
واژگان اشارۀ دور ازاين شمار اند : آن ، آنان ، آنها
واژگان اشاره هر گاه با اسمها بیایند اسم اشاره نامیده می شوند ، مانند : این شهر و آن کشور و هر گاه در جای اسم بنشینند ضمیر اند ، مانند : کودکان را باید خوب پرورد ، زیرا آنان زینت باغ زنده گی اند . آنان ضمير است .گلها را نباید کند ، از دیدن و بوییدن

منابع :


Le pronom démonstratif remplace le nom de ce qu'on veut montrer :
- Regarde le château de sable, comme il est beau !

- Oh, regarde celui-ci, il est encore plus beau !

- Et celui-là, il est réussi également !

Masculin

singulier

Masculin

Pluriel

Féminin

Singulier

Féminin

Pluriel

 

neutre

 

Celui این

 

Celui-ci این

 Celui-là این
 Ceux  اینان ، اینها

Ceux-ci اینان ، اینها

 

Ceux-là اینان ، اینها

 
 Celle  این

Celle-ci این

 

Celle-là این

 Celles Celles-ci اینان ، اینها

Celles-là اینان ، اینها

 Ce (C’) Ceci این

Cela (ça) این

Je ne comprends pas ce que vous voulez dire : ce = la chose que vous me dites
Vous avez raté le bus. Prenez donc celui de dix heures : celui = le bus
Il s'est passé beaucoup de choses mais cela ne change rien à nos projets.
 

Emploi des pronoms démonstratifs
A- Les pronoms c' ou ce peuvent remplacer un groupe nominal ou une phrase tout entière :

Je viens de perdre mon travail. C'est très embêtant. من کارم را از دست دادم .این بسیار آزار دهنده است
- C'est triste qu'elle soit malade. این غم انگیز است که او (دختر یا خانم) مریض است 


- Es-tu allé au concert hier ?
- Oui et ce que j'ai écouté m'a beaucoup plu. Ce = la musique 




B- Les pronoms celui, ceux, celle, celles

Ces pronoms sont normalement suivis d'une proposition subordonnée relative ou d'un groupe nominal complément de nom :
Parmi toutes les tenues de soirée de Marie, j'aime particulièrement celles que sa mère lui a faites.
Je ne trouvais pas l'ouvre-bouteilles aussi j'ai emprunté celui de ma voisine. 


C- Les pronoms ceci, cela, ça

Ils peuvent représenter

  •  un nom : - l'hypocrisie, je déteste ça.
  •  un infinitif : Dormir, j'adore ça
  •  une proposition entière : Jean n'est pas encore arrivé, cela m'inquiète.

Remarque : Dans la langue courante ceci est très peu utilisé. On utilise plutôt cela ou encore ça.
Ce dernier pronom peut cependant prendre un sens péjoratif :
Les jeunes, ça ne fait attention à rien. 


D- Les pronoms celui-ci, celui-là, celle-ci, celle-là
Ils remplacent des groupes nominaux.
De toutes ces fleurs, c'est celle-là que je préfère.
Si vous voulez un bon melon, je vous conseille celui-ci.

Remarque : Celui-ci, celle-ci désignent un être ou objet proche tandis que celui-là ou celle-là, un être ou un objet plus éloigné.(Voir le 1er exemple)



Intermédiaire Tweeter Partager
Exercice de français "Pronoms démonstratifs - cours" créé par anonyme avec le générateur de tests - créez votre propre test !
Voir les statistiques de réussite de ce test de français

Merci de vous connecter au club pour sauvegarder votre résultat.


1. De tous les styles de musique,

que je préfère sont le rap et la dance.

2. Oh ! Regarde ces chiots. As-tu vu
comme il est beau.. oh! et celui-là!

3. Je ne dors pas très bien en ce moment.
est vraiment un problème pour moi.

4. J'ai fait mes devoirs mais je n'ai pas très bien compris
ni celui-là d'ailleurs.

5. La gymnastique est obligatoire à l'école. Je ne trouve pas
amusant. (style soigné)

6. Pourquoi partir en vacances au mois d'avril ?
serait mieux au mois d'août.

7.
est triste une nuit sans étoiles.

8. Parmi tous les costumes de Pierre, je n'aime pas tellement
qu'il a acheté en Italie, le bleu. (singulier)

9. Lire, j'aime beaucoup
(langue soutenue)

10.
qui n'a jamais manqué d'argent, ne peut comprendre. (masculin)

Source : https://www.francaisfacile.com/exercices/exercice-francais-2/exercice-francais-2922.php

Posté par assirh à 22:56 - Commentaires [0] - Permalien [#]

18 mars 2019

ٰVairon : کسی که دو چشم با رنگ های متفاوت دارد به زبان فرانسوی میگویند

 

Dans le langage courant, on dit que des yeux hétérochromes sont « vairons » (par analogie avec la fourrure du vair). On utilise parfois le terme « pers » dans le même sens, alors qu'il désigne proprement une couleur proche du bleu. On dit aussi « vairons » les yeux dont l'iris est cerclé de blanc.

Posté par assirh à 22:48 - Commentaires [0] - Permalien [#]

09 septembre 2015

ز شعر دلکش حافظ کسی بود آگاه که لطف طبع و سخن گفتن دری داند

 



نه هر که چهره برافروخت دلبری داند         نه هر که آینه سازدسکندری داند

نه هر که طرف کله کج نهاد و تند نشست         لاه داری و آیین سروری داند

تو بندگی چو گدایان به شرط مزد مکن       که دوست خود روش بنده پروری داند

غلام همت آن رند عافیت سوزم                 که در گداصفتی کیمیاگری داند

وفا و عهد نکو باشد ار بیاموزی                 وگرنه هر که تو بینی ستمگری داند

بباختم دل دیوانه و ندانستم                        که آدمی بچه‌ای شیوه پری داند

هزار نکته باریکتر ز مو این جاست              نه هر که سر بتراشد قلندری داند

مدار نقطه بینش ز خال توست مرا            که قدر گوهر یک دانه جوهری داند

به قد وچهره هرآن کس که شاه خوبان شد   هان بگیرد اگر دادگستری داند

ز شعر دلکش حافظ کسی بود آگاه             که لطف طبع و سخن گفتن دری داند

Posté par assirh à 22:56 - Commentaires [0] - Permalien [#]

31 mai 2015

 

بازآمدم چون عید نو تا قفل زندان بشکنم

وین چرخ مردم خوار را چنگال و دندان بشکنم

هفت اختر بی‌آب را کاین خاکیان را می خورند

هم آب بر آتش زنم هم بادهاشان بشکنم

از شاه بی‌آغاز من پران شدم چون باز من

تا جغد طوطی خوار را در دیر ویران بشکنم

ز آغاز عهدی کرده‌ام کاین جان فدای شه کنم

بشکسته بادا پشت جان گر عهد و پیمان بشکنم

امروز همچون آصفم شمشیر و فرمان در کفم

تا گردن گردن کشان در پیش سلطان بشکنم

روزی دو باغ طاغیان گر سبز بینی غم مخور

چون اصل‌های بیخشان از راه پنهان بشکنم

من نشکنم جز جور را یا ظالم بدغور را

گر ذره‌ای دارد نمک گیرم اگر آن بشکنم

هر جا یکی گویی بود چوگان وحدت وی برد

گویی که میدان نسپرد در زخم چوگان بشکنم

گشتم مقیم بزم او چون لطف دیدم عزم او

گشتم حقیر راه او تا ساق شیطان بشکنم

چون در کف سلطان شدم یک حبه بودم کان شدم

گر در ترازویم نهی می دان که میزان بشکنم

چون من خراب و مست را در خانه خود ره دهی

پس تو ندانی این قدر کاین بشکنم آن بشکنم

گر پاسبان گوید که هی بر وی بریزم جام می

دربان اگر دستم کشد من دست دربان بشکنم

چرخ ار نگردد گرد دل از بیخ و اصلش برکنم

گردون اگر دونی کند گردون گردان بشکنم

خوان کرم گسترده‌ای مهمان خویشم برده‌ای

گوشم چرا مالی اگر من گوشهٔ نان بشکنم

نی نی منم سرخوان تو سرخیل مهمانان تو

جامی دو بر مهمان کنم تا شرم مهمان بشکنم

ای که میان جان من تلقین شعرم می کنی

گر تن زنم خامش کنم ترسم که فرمان بشکنم

از شمس تبریزی اگر باده رسد مستم کند

من لاابالی وار خود استون کیوان بشکنم

Posté par assirh à 01:49 - Commentaires [0] - Permalien [#]

ناله بدل شد گره، راه نیستان کجاست؟ استاد خليل الله خليلی

ناله بدل شد گره، راه نیستان کجاست؟
خانه قفس شد به من، طرف بیابان کجاست؟
اشک به خونم کشید، آه به بادم سپرد
عقل به بندم فکند، رخنه ی زندان کجاست؟
گفت پناهت دهد، در ره آن خاک شو
آنکه شدم در رهش خاک، بگو آن کجاست؟
روز به محنت گذشت، شام به غربت سحر
ساقی گلچهره کو؟ نعره مستان کجاست؟
در تف این بادیه، سوخت سراپا تنم
مزرغم آتش گرفت، نم نم باران کجاست؟
موج نلرزد به آب، غنچه نخندد به باغ
برگ نجنبد به شاخ، باد بهاران کجاست؟
خوب و بد زندگی، بر سر هم ریختند
تا کند از هم جدا، بازوی دهقان کجاست؟
برق نگه خیره شد، شوق زدل رخت بست
خانه پر از دود شد، مشعل رخشان کجاست؟
ناله شدم، غم شدم، من همه ماتم شدم
آن دل خرم چه شد؟ آن لب خندان کجاست؟
ابر سیه شد پدید، باز به چرخ کُهن
اختر برج ادب، مرد سخنران کجاست؟
هم نظر بو علی، هم قدم بوالعلا
هم نفس رودکی، هم دم سلمان کجاست؟
مرد نمیرد به مرگ، مرگ از او نامجوست
نام چو جاوید شد، مردنش آسان کجاست

Posté par assirh à 01:44 - Commentaires [0] - Permalien [#]